Niger
Powierzchnia: 1 267 000 km2
Ludność: 12 162 856; na 1 km2 9,5
Stolica: Niamej
Ustrój: republika
Waluta: 1 frank CFA = 100 centymów
Język: francuski (urzędowy), hausa, djerma, inne języki miejscowe
Religie: islam 83%, animizm, chrześcijaństwo
Na terenie Nigru w XV w. istniały dwa bogate królestwa: imperium Songhaj na południowym zachodzie i państwo ludu Hausa na południowym wschodzie. Do dzisiejszego dnia, te dwie części kraju, są najgęściej zaludnione.
W Nigrze aż 90% ludności zajmuje się rolnictwem i hodowlą. Nie jest to jednak łatwa sprawa, gdyż ponad połowę północnej części kraju zajmuje rozszerzająca swój obszar Sahara, a na południu ciągnie się dotknięty suszą Sahel. Południowo zachodnią część Nigru ożywia rzeka Niger wraz z dopływam, a południowy wschód jezioro Czad.
Mieszkańcy kraju to głównie muzułmanie, należący do plemion Hausa, Djerma i Songhaj. Żyją z połowu ryb, uprawy ryżu, warzyw, prosa i sorgo.
-
Artykuły
-
Podróżuj z głową - zaszczepiłeś się?
Inaczej choroba Heine-Medina. Jej sprawcą są poliowirusy, przenoszące się drogą pokarmową i kropelkową. Choroba zwykle kończy się kalectwem. W dzieciństwie każdy był szczepiony przeciw polio, ale należy przyjąć dawkę przypominającą, zwłaszcza jeżeli wybieramy się w rejony, gdzie występują dzikie szczepy polio wirusów (Indie, Bhutan, Pakistan, Afganistan, Egipt, Niger, Nigeria). Państwa sąsiadujące z tymi krajami też najlepiej traktować jako potencjalnie ryzykowne. ...
-
Plemiona
Niger. Jedni z ostatnich nomadów w Afryce i na świecie przemierzają ze swoimi stadami tereny Nigru. – Żyjemy jak ptaki – mówią o sobie Wodaabe, nazywani także Bororo – co znaczy „ci, którzy się nie myją i żyją w buszu”. Swoje podłużne, pozbawione dachu „chaty” budują z kolczastych gałęzi. Kiedy wędrują w poszukiwaniu wody i pastwisk dla bydła, pozostawiają po sobie tylko ulotne ślady na piasku i obozowiska przypominające ptasie gniazda, które szybko pochłania busz.Wodaabe są bardziej tradycyjni niż religijni. Wierzą wprawdzie w siłę wyższą – Allaha, którego imię zapożyczyli od sąsiednich muzułmanów – ale też w złośliwe duchy buszu, dżinni. Jednak prawdziwą wartością jest dla nich tradycja. Dzięki niej istnieją. – Tradycja to szczęście, a potrzeba szczęścia to życie – mówią. ...
-
Niger
Niger. Kilka miesięcy temu dr Adam Rybiński, etnolog od lat badający kulturę Tuaregów w Nigrze, zaprosił mnie do udziału w swojej kolejnej ekspedycji. Jednym z celów wyprawy miała być tajemnicza osada Teguidda-n-Tessoumt, leżąca na pustynnym płaskowyżu, z dala od handlowych i turystycznych szlaków. Zatrzymują się tu głównie przemytnicy i kupcy prowadzący półoficjalny handel z Algierią. Nie prowadzi tam żadna droga, a koleiny w piachu co jakiś czas znikają zasypywane przez wiatr z gór Air. Teren jest całkowicie płaski. Temperatury w zimie sięgają 40OC. Jak jest latem – lepiej nawet nie myśleć. Wszystko to sprawia, że niewielu białych miało okazję odwiedzić to miejsce. ...
-
Galerie
-
-
-
-
-
-
-
Przewodniki
-
Kira Salak to znana amerykańska podróżniczka, podejmująca się często bardzo ryzykownych wyzwań. Najambitniejsze z nich - tysiąckilometrową podróż kajakiem po rzece Niger przez Mali - opisuje książka. Kirze udało się przepłynąć trasę z Segu do Timbuktu. Po drodze musiała znieść tropikalne burze, bezlitosny upał pustyni, zmienne prądy zdradliwego Nigru, a nawet atak dyzenterii. Zależna od miejscowej ludności, w poszukiwaniu pożywienia i noclegów każdego wieczoru schodziła do przybrzeżnych wiosek, spotykając się z dogońskimi czarownicami, wróżbitami oraz plemionami, które na przemian traktowały ją bardzo gościnnie albo znieważały.
-
Kinga Choszcz za swoją pięcioletnią podróż autostopem dookoła świata otrzymała w roku 2004 \\\\\\\"Kolosa\\\\\\\" - najbardziej prestiżową nagrodę podróżniczą w Polsce. W tamtej podróży musiała pominąć Afrykę i od dnia powrotu myślała nad realizacją tego planu. Druga i niestety już ostatnia książka Kingi Choszcz powstała na podstawie jej relacji z samotnej podróży do Afryki.W czasie tej podróży autorka zmarła na malarię. Na nasze szczęście jej bardzo obszerny internetowy pamiętnik, który powstawał na bieżąco w czasie podróży zawiera opisy niemal wszystkich odwiedzonych miejsc oraz napotkanych ludzi a także przebogatą dokumentację fotograficzną ? Kinga już dawno udowodniła, że jest niezaprzeczalnym talentem w fotografii podróżniczej. Tekst zebrany przez matkę Kingi oraz nieznacznie przeredagowany przez Wojciecha Cejrowskiego jest bardzo interesujący głównie poprzez unikalne widzenie świata przez Kingę, którym zaskoczyła wszystkich w pierwszej swej książce ?Prowadził nas los?.Te dwie książki to niezapomniana lektura dla wszystkich ciekawych świata Czytelników..!!!
Niger - więcej informacji
